E-mail adresiniz: Şifreniz: Beni hatırla   » Yeni üye olmak istiyorum » Şifremi unuttum

Bir Çark Oluşmuş Gidiyor



Bir Çark Oluşmuş Gidiyor

Bir çark oluşmuş ki, dişlisi insan.
Deli divane ki, neye tutunsan!..
Bal diye zehiri, bade de sunsan.
Bakmadan içer ya… uyan ey insan!

Aslında Kanuni okumuş adamdı, yazdı...
Fatih inanmış bir mümindi, İstanbul’u aldı.
Firavunda biliyordu aslında Yaratan’ ı ya!
Bir kere bu yola baş koymuştu…
Devam etmesi gerekti.
Sonunda cayır cayır yanmak olsa bile…
Kays, Leyla’yı ilk gördüğünde, o da anlamıştı kavuşamayacağını.
Ama ne çare…
Devam edilesi bir çark vardı.
Ve bu çark dönmeliydi.
Ne Ferhat’ın can borcu vardı Şirin’e…
Ne Kıtmir köpeğinin bir ahbaplığı vardı o destansı yedi genç ile beraberliğe…
Yüreğin bir yerinde sivilcelenip, gün be gün artan ve büyüyen yara, yara mıydı şifa mıydı?
Sevda denilen o gâh tatlı, gâh acı olan şey…
Hep bir şeye duyulan sevgi değil miydi İNSAN’ ı gâh olgunlaştırıp, gâh ezdiren o muhteşem duygu...
Fatih İstanbul’a vurulmuştu, alması gerekiyordu, tutulmuştu delicesine bir sevdayla…
Neron Roma’ ya yakmaya niyetlenmişti bir kere.
Sevdası uğruna sevdiğine kavuşabilmek adına, gözü hiç bir şeyi görmeden yaşadığı yeri yakacak kadar sevdalanmıştı bir kere…
Kurdun aşkıydı kuzu, gâh can aldı sevdası uğruna…
Gâh zindan oldu tutulduğu sevdalısına.
Yaratan kâinatı halk edip ilk insan Âdem’i dünyaya saldığında: o Âdem ki; önce yaratanına sonra Havva’ ya vurulmuştu.
Sevdalanmıştı biricik eşine.
Oluşturulmuş bir çark vardı.
Çark dönüyordu.
Dönmeliydi.
Ebediyete dek dönecekti.
Zamanlar kapanıp, bir yenisi başladığında yine insan, tarihin sevdalısı oluyordu.
Tarih insana, insan tarihe koşuyor sıkılmaksızın, arzulu ve istekli sevdasını anlatıyordu.
Bıkmadan, usanmadan…
Aslında Leyla’nın babası da biliyordu, Kays’ın Leyla! Leyla!.. diye diye yanıp tutuşacağını.
Aslında biliyorlardı onlar da...
Evrim teorisini önümüze koyanlar da hiçbir zaman maymun olmadıklarını.
Biliyorlardı bilmesine de…
Bir kere çark kurulmuştu.
Çark dönüyordu, dönecekti öylece.
İnsan!
Evet, insan elini uzatıyordu güneşe.
Tutmak adına, sahiplenmek adına…
Olur ya!
Belki tutarım diye, bu dönen çarkın dişleri arasında…

Kerim BAYDAK
kbaydak61-artan@hotmail.com



Kerim Baydak (Kerim BAYDAK) tarafından 25.10.2018 11:42:57 tarihinde eklendi ve 23 gösterildi.

Bir Çark Oluşmuş Gidiyor isimli esere henüz yorum yazılmamış.

Esere ait bilgiler:

Kayıt tarihi:
25.10.2018

Okunma:
23

Yazara ait bilgiler:

Kerim Baydak

(Kerim BAYDAK)
• Profili

 

© 2008-2009 Yazarlar Topluluğu | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.