E-mail adresiniz: Şifreniz: Beni hatırla   » Yeni üye olmak istiyorum » Şifremi unuttum

NARGİLE




NARGİLE

Demokrasi parkında…
Kuytu bir köşede yuvarlak bir masa…
Ve etrafında oturmuş üç farklı tip ve özellikte olan üç adam.
Mutlu mu mutlu!
Geleceklerinden belli ki umutlu!.
Hararetli konuşmalar.
Bazen yuvarlak gözlüklü ve uzun saçlı olan arada kafasını sallayarak söylenenlere tasdik eder gibi hafiften tebessüm ediyor.
Yanında oturan şişmanca buğday sarısı tenli, zayıf cılız bir o kadar da vurdumduymaz tavırlarla arada bir attığı anlaşılmayan bir kahkaha…
Esas ilginç olanı üçüncü şahıs!
Sabırlı ve titiz, aynı zamanda dikkatli uğraşıyordu.
Neyle mi?
Elbette ki nargilesiyle!
Her nefes alışında, fokur fokur fokurdayan bir nargileyle haşir neşir oluyor.
Büyük bir sabır ve titizlikle nargiledeki ateşi düzeltip, hararetli bir şekilde tekrar tekrar nefes çekiyor.
Huzurlu biçimde, sevinçle ve umutlu!
Samimi dost oldukları belliydi.
Hiçbir şeyi takmıyorlardı.
Umurlarında değildi dünya.
Neredeyse her nefes alışlarından sonra masaya çıkıp göbek atarak; “Nargile, nargile, nargilesiyim…” türküsünü söyleyecek gibiydiler.
Arada bir nargile emziği yer değiştiriyordu ellerinde.
Meraklı gözlerle arada bir de olsa bakmaktan alamıyordum kendimi.
Gayr-i ihtiyarı dikizlemekten vazgeçemiyordum.
Belki farkında değillerdi.
Belki de farkındalardı, ama umursamıyorlardı.
Bilemiyorum!
Kişileri mi inceliyordum, yoksa nargilenin o egzotik havasına mı kapılmıştım…
Her ne ise de nargilenin o farklı kokusu içerisinde, dans edercesine yükselen dumanında kaybolu-yordum.
Sigara içmiyordum, nargileyi ise hiç görmemiştim.
Arada bir fokurdayan o suda ki kabarcıklar, hep kendine çekiyordu beni.
O çekim alanı içerisinden bir türlü kendimi kurtaramıyordum.
Her nefes alıp vermelerinde, dans edercesine girift olarak dumanın yükselmesinde ben de yükselme-ye, bir süre sonra kaybolmaya başlıyordum.
Öyle bir bakışla süzmüş olmalıyım ki bir süre sonra aynı anda dönüp baktılar bana.
Göz göze gelmiştik.
Utandım.
O an yerine dibine girer gibi oldum.
Şaşkınlık içerisindeydim.
Ancak kafamı öne eğerken, “Merhaba” diyebildim.
Elimle işaret ederek, “ Nargile… Tütün… Duman…” diyebildim.
”Nargile, nargile, nargilesiyim…”

Demokrasi parkında, bir garip haldeyim.
Kaptırmışım kendimi, akışkan seldeyim.
Nargile dumanında, sallanan yeldeyim.
Ne olur hor görmeyin, şu garibi dostlar!


Kerim BAYDAK
kbaydak61-artan@hotmail.com




Kerim Baydak (Kerim BAYDAK) tarafından 25.6.2019 09:20:24 tarihinde eklendi ve 118 gösterildi.

 Murat (içerik editörü) (26.6.2019 08:33:15)  
Profili | Şiirleri | Sesli şiirleri| Makaleleri | Hikayeleri

Gözümde canlandı sahneler. Anlatım çok başarılı.

Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
• Kerim Baydak (26.6.2019 15:35:39)
eyvallah selamlar teşekkürler

Esere ait bilgiler:

Kayıt tarihi:
25.6.2019

Okunma:
118

Yazara ait bilgiler:

Kerim Baydak

(Kerim BAYDAK)
• Profili

 

© 2008-2009 Yazarlar Topluluğu | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.